Verdriet met een gouden randje

Verdriet met een gouden randje

Ze kwam naar me toe, keek me aan en viel in mijn armen. Met haar gezicht in mijn nek gedrukt mompelde ze: “Ik ben zó verdrietig”
Ze keek me snel even aan en verstopte weer haar gezicht in mijn nekholte en terwijl ik haar nog steviger vasthield begon ze hartstochtelijk te huilen.
Haar lichaam en die van mij waren één in verdriet, maar de Liefde voor dit mensenkind zorgde ervoor dat ik het deel losmaakte dat nodig was om haar even te kunnen dragen.
In een soort van natuurlijke beweging streelde mijn hand over haar rug, net zolang totdat   ik haar voelde zakken.
“Je mag ook verdrietig zijn, want het is ook heel verdrietig allemaal…”
Het was even stil. Ze keek me ineens lang aan en nam me bij de hand.
“Kom! Kom mee naar dáár….”
Dáár was het gedenkplekje, dat zo sereen was opgesteld door haar leiding.
Een kaars, een bloem en de mooie rouwkaart waar Melissa stralend op stond afgebeeld.
In de bloei van haar leven…
Ik volgde de hand, die me meetrok. Ze stond stil voor de kaart en liet haar hoofd zakken
op de tafel. Doodse stilte…. en toen: “Ze is echt dood hè? Ze gaat niet meer naar huis hè?” en ondertussen gleed haar vinger over het adres op de kaart. Ze spelde de postcode, stelde allerlei vragen terwijl haar vingers schijnbaar willekeurig over de kaart gingen.
Ik besloot dat ik voor nu deze situatie moest gaan afronden, omdat haar beperking met zich meebrengt dat ze er anders in blijft hangen.
Ik wist waarmee ik haar “lucht” kon geven.
“ Kijk, zie je dit plaatje? Weet je wat dat is? Als je zo’n plaatje ziet, dan betekent het dat een dier je een pootje geeft. Hij zegt dan dag tegen je. Melissa heeft een kat en die heet Garfield. Een ondeugende rakker. Garfield zegt dus nu ook iedereen gedag via deze kaart”
Ze keek me ongelovig aan, maar zag dat ik geen grapje maakte.
“Echt waar?” vroeg ze me met grote, sprankelende ogen.
“Echt waar! Zeg maar “dag” tegen Garfield en Melissa, want dat vinden ze heel fijn”.

Ik gaf haar over aan haar moeder en zag een tevreden meisje haar pad vervolgen.
De duisternis in, die ineens veel lichter was…..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>