Eénmaal…

Eénmaal….

Kon ik je nog éénmaal ontmoeten.
Je nog éénmaal mogen begroeten.
Je nog éénmaal in je ogen kijken,
mijn hand naar jou uit kunnen reiken………

Ik zou je in mijn armen nemen.
Samen versmolten tranen wenen.
Om wat eens zo puur is geboren,
reeds in de kiem ging verloren.

Ik zou zoete woorden fluisteren.
Je leren naar jezelf mogen luisteren.
Naar wie je vanuit je kern mag zijn:
Uniek, Groots, ook al ben je nog klein

Ik zou je leren om je dromen
te gaan leven en uit laten komen.
Jóuw leven te mogen gaan leven.
De wereld je schoonheid mogen geven.

Kon ik je nog éénmaal ontmoeten, m’n kind
op de plek, die zich diep in mij bevindt.
Eénmaal…. éénmaal je mogen beloven:
“ Je mag er zijn…..wil je me geloven? “.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>