Gedeelde smart….

Gedeelde smart…

Ik ben bezig met het samenstellen van mijn boekje Verbinding verlegd als mij
het bericht bereikt van het plotselinge overlijden van een neef van mijn tante.
Ik bel haar en luister naar haar, terwijl ik voel hoe mijn keel zich verdikt en mijn
maag zich samenknijpt. Ik word zelfs op afstand haar verdriet gewaar en voel hoe
zij mij ten diepste van binnen aanraakt.
Als ik het gesprek heb beëindigd sta ik stil bij deze lichamelijke gewaarwordingen
van mezelf. Dit is wat ik zó herken in hoe ik dat doe….

Als zij (die ik ten diepste liefheb) lijden, versmelt mijn gevoel in het moment met
dat van hen . Ik ervaar dan aan den lijve hen en zij raken dan op dat moment mijn
“medeleven-knop” aan. Ik kan dan even niets anders dan het zo laten zijn en ervaren.
Er zit wel één gevaar in besloten voor mij. Ik moet dan goed oppassen dat meeleven
niet meelijden wordt. Ik heb de neiging me dan zó te verbinden met de ander, dat ik
me soms dreig te verliezen daarin.

Ik ken dit verschijnsel en weet dat ik moet proberen dit goed te beheren, maar het
blijft een lastig thema voor me. Speciaal als het gaat om mijn geliefden.
Ja, ik ben een emotie-kippetje….en dat is niet altijd handig voor mezelf.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>