Een moedig besluit

Een moedig besluit.

” Pas als je moed toont je weg te gaan,
toont de weg zich aan jou “.
Paulo Coelho

Die kwam vol binnen…
Zonder woorden en/of hele verhalen erbij ontving ik de volledige boodschap ervan voor mij.
Even was het zoals het geschreven staat.
En nu….nu komen als vanzelf de momenten uit mijn leven naar boven, waarvan ik kan zien dat het die momenten waren dat ik zonder vrees aanging wat er op mijn pad kwam.
Wonderlijk toch dat een mens vaak eerst door een diep dal moet gaan en dan op de bodem ervan pas echt gaat ervaren hoe het is….

Wat is moed dan?
Moed is voor mij het ont-moeten. Moed móet wil je verder komen…je ontwikkelen en groeien in een proces dat je niet kunt beïnvloeden met je hoofd vol kennis.
Moed kent geen angst, want het laat me stappen doen in vertrouwen, geloof en hoop in dat wat ik aanga ik kan doorgaan en doorstaan!
Het laat me stappen nemen vanuit mijn gemoed van dàt moment en gebeurt vanuit het hart.
The harder I try om mezelf moed in te spreken, des te moeilijker maak ik het mezelf om
mijn proces aan te gaan.
Het is niet iets wat zich laat afdwingen. Het heeft meer te maken met mijn inborst en de bagage, die ik heb meegekregen aan ervaringen. Dat geheel maakt of ik de moed heb om zaken aan te gaan en ook aanga.
Het overstijgt al mijn denken en maakt dat ik me laat drijven op mijn innerlijke stroom.

Mooi hè?….de weg, die je móet gaan……..

Zielsverbinding

Zielsverbinding.

Ik ben niet weg, als je me niet ziet of niet hoort.
Ik ben niet boos, als ik je zeg dat je gedrag mij pijn doet.
Ik ga niet weg, als mijn voeten zich van je verwijderen.

Ik ben aanwezig, juist in mijn afwezigheid.
Ik ben aanwezig, juist als ik je vertel wat mij raakt.
Ik ben aanwezig, door jouw ruimte te eren.

Waar ik ook ben, daar ben jij ook….
Waar ik ook ga, daar ga jij ook…..
Geen mens, die ons kan scheiden……….

28-07-2013

Dromen

Dromen

Ze zeggen:
“De meeste dromen zijn bedrog”…
en toch….en toch…..en toch…
Droom ik van groene weiden,
waar ik als kind mij neer vlijde.
Droom ik van het jonge leven,
dat alles in zich vrij mag geven.
Droom ik van algehele vrijheid,
waar hart en ziel zich in verblijdt.
Droom ik van intense dansen,
de wereld rond, steeds nieuwe kansen.
Droom ik van samenkomen,
als één te kunnen stromen….
Droom ik dat alle mensen,
elkaar gaan zien, geen grenzen.
Droom ik dat mij nooit zal overkomen,
dat ik niet meer zal blijven dromen…

16-07-1203

 

Eénmaal…

Eénmaal….

Kon ik je nog éénmaal ontmoeten.
Je nog éénmaal mogen begroeten.
Je nog éénmaal in je ogen kijken,
mijn hand naar jou uit kunnen reiken………

Ik zou je in mijn armen nemen.
Samen versmolten tranen wenen.
Om wat eens zo puur is geboren,
reeds in de kiem ging verloren.

Ik zou zoete woorden fluisteren.
Je leren naar jezelf mogen luisteren.
Naar wie je vanuit je kern mag zijn:
Uniek, Groots, ook al ben je nog klein

Ik zou je leren om je dromen
te gaan leven en uit laten komen.
Jóuw leven te mogen gaan leven.
De wereld je schoonheid mogen geven.

Kon ik je nog éénmaal ontmoeten, m’n kind
op de plek, die zich diep in mij bevindt.
Eénmaal…. éénmaal je mogen beloven:
“ Je mag er zijn…..wil je me geloven? “.

Engel

Engel

Er gaat een engel voorbij,
héél diep in mij…
een engel voorbij.
Fluisterend,
lichtvoetige aanraking,
hemels genot.
Elke vezel beroerend en
ook mijn hart komt aan bod.

Er komt een engel nabij,
niet voor een ander,
maar oprecht voor mij !!

Keti Koti, gedicht

keti-kotiKeti Koti
Balancerend op het ragfijne levenskoord
van hoop en wanhoop
geketend aan handen en voeten
overstijgt mijn geest uit de krochten
van hen, die niet wisten
hebben geweten
weten…
Wat nooit mag worden vergeten:
VRIJHEID komt van binnenuit
en niet als je van kleur verruilt….

Schakeringen, kleurrijk Geheel
en ieder mens als onderdeel
van wat is geweest, is
en altijd zo zal wezen.

30-06-2013
ter herdenking van 1 juli 1863: De dag der vrijheden

Tijdloos

Tijdloos

Hoe geef je vorm aan zo’n groot verdriet?
Tot op het bot verscheurend verdriet,
ondraaglijk verdriet,
dat het zonlicht niet kan verdragen….

Hoe geef je uiting aan die pijn,
allesomvattend, verterende pijn,
wat geen enkel woord kan dragen…

Hoe geef jij het vorm, toon jij medeleven?
Aan je medemens…
Heb je tijd?
Slechts heel even?…

(In memoriam…)

Moederdag 2013

Moederhart

Een moederhart klopt altijd door.
Het is door niets te stoppen.
Al krimpt het samen, bloedend hart,
het blijft standvastig kloppen.

Soms wordt het even afgeremd.
Doch passie sijpelt door
haar onbegrensde levensbaan…
Haar hart klopt stevig door.

Zo vult haar hart zich keer op keer
met Liefde, ongeremd.
Voor hen die toen, nu en altijd
door haar worden herkend.

12 mei 2013 (Moederdag)